นั่งไล่เปิดดูโน่นนี่นั่นในบลอกแรกของชีวิต (ที่เกือบหาทางเข้าไม่เจอ)

ขำๆ ตัวเองดีเหมือนกัน

อารมณ์เหมือนเปิดลิ้นชัก เจอกล่องกระดาษที่เก็บของจุ๊กจิ๊กสมัยมัธยมไว้จนเต็ม

นั่นรูปถ่ายคู่กับเพื่อนตอนไปเที่ยวน้ำตก นั่นดอกไม้ที่แฟนคนที่เจ็ดให้ในวันวาเลนไทน์

นี่ก็จดหมายที่เขียนถึงหญิงที่ตามจีบ (แต่ไม่กล้าส่ง) ด้วยสำนวนที่อ่านซ้ำแล้วมีสิทธิ์เป็นไข้จับสั่นระยะสุดท้าย

นี่ก็เปลือกลูกอมฮอลล์... ของใครวะ ?


แวะเยี่ยมบ้านเพื่อน (เก่า และบ้างก็แก่ ^_^) หลายบ้าน

บางคนยังอยู่ และขยันอัพสม่ำเสมอ

บางคนอยู่บ้างไม่อยู่บ้าง

แต่หลายคนไม่อยู่แล้ว...


โลกนอกจอคอมพิวเตอร์เป็นอย่างไร โลกในจอก็เป็นอย่างนั้น ไม่แตกต่าง

มันหมุนไปข้างหน้าเสมอ... ตลอดเวลา

ไม่เคยมีอะไรที่เหมือนเดิม วันนี้ไม่เหมือนเมื่อวาน และพรุ่งนี้ก็จะไม่มีทางเหมือนวันนี้

ต่อให้เรายืนอยู่เฉยๆ นิ่งๆ ...อย่างไรเสีย เรา (และสิ่งรอบๆ ตัว) ก็จะต้องเปลี่ยนไปทางใดทางหนึ่ง


ข้อดีของการเป็นอย่างนี้ก็คือ... เมื่อเวลาผ่านไป กล่องกระดาษเก่าๆ ที่เก็บไว้ในสมัยมัธยมจะทำให้เรายิ้มได้

เพราะมันมี "สิ่งที่ไม่มีทางเรียกคืนกลับมาได้" บรรจุอยู่ในนั้น


ใช่มั้ย ?



ใครเผลอเข้ามาอ่านขอแช่งให้โชคดีมีความสุขตลอดชีวิต

Comment

Comment:

Tweet

งั้นผมเอาไฟฉายขยายส่วนของโดเรม่อนขยายคาถาที่สะท้อนกลับมานะครับ
กะมีความสุขยันชาติหน้าเลย confused smile

#2 By วัชระ on 2012-03-31 00:04

ว้า ถูกแช่งซะแล้ว
แต่ผมขอเสกคาถาสะท้อนกลับ(เรียนมาจากฮอร์กวอตส์)
ขอให้คุณวัชระมีความสุขเช่นกันครับ

#1 By oatato on 2012-03-30 01:42